Home
Informal investors, ook wel ‘business angels’ genoemd, zijn in deze tijd een welkome bron van financiering voor ambitieuze ondernemingen. Behalve kapitaal brengen zij waardevolle kennis, contacten en ervaring mee. Een informal investor of business angel is meestal een (ex-)ondernemer die investeert in ondernemers die start-, groei- of bedrijfsovernamefinanciering nodig hebben. Behalve geld, biedt een informal investor kennis, ervaring en contacten.
1 Ga na of informal investing bij de onderneming past.
Informal investors brengen meer in dan uitsluitend financiële slagkracht; ze brengen ook expertise, ervaring en hun netwerk mee. Deze investeringsvorm is dan ook vooral interessant voor bedrijven die zich in een transitie naar een nieuwe fase bevinden. Dat kan een start-up zijn, maar het kan evengoed gaan om een onderneming die een groeispurt doormaakt, of een strategische heroriëntatie of herstructurering wil bewerkstelligen. Denk bijvoorbeeld aan een management buy-out of fusie.
2 Weet waar informal investors te vinden zijn.
Bij informal investing varieert de omvang van de investeringsproposities enorm, van enkele tonnen tot honderden miljoenen. Bij zeer grote investeringen gaat het vaak om zogenoemde family offices van zeer vermogende particulieren. Dat is een deel van de markt dat in de afgelopen jaren een grote professionaliseringsslag heeft gemaakt en tegenwoordig goed georganiseerd is, bijvoorbeeld via de Nederlandse Vereniging van Participatiemaatschappijen (NVP). De onderkant van de markt is helaas minder transparant en dat maakt het ook lastiger om geschikte investeerders te vinden. Meestal gebeurt dat informeel, bijvoorbeeld op de golfclub of binnen een regionaal ondernemersnetwerk. Banken en accountantskantoren hebben ook vaak waardevolle contacten onder vermogende particulieren. Overigens bundelen informal investors steeds vaker hun krachten, waardoor ze ook bij grotere investeringsproposities kunnen meedoen.
3 Ken de eisen die informal investors stellen.
Vertrouwen is bij informal investing het sleutelwoord; er moet een klik zijn tussen de ondernemer en de investeerder. De informal investor moet vooral vertrouwen hebben in het management en de kansen voor het bedrijf in de desbetreffende markt. Vaak heeft hij of zij ook affiniteit met het product of de dienst. Natuurlijk moet veel tijd en zorg worden besteed aan de investeringspropositie. Waar is de financiering voor nodig? Wat is de prognose van het te verwachten rendement? Zijn de activiteiten schaalbaar in de zin dat verhoging van de productie niet leidt tot een evenredige verhoging van de kosten? Hebben de bestuurders een bewezen track record, of – bij starters – hebben zij relevante ervaring die de kans op succes vergroot? Wat zijn de bedreigingen? Het is van doorslaggevend belang dat de ondernemer al deze vragen onderbouwd kan beantwoorden.
4 Zorg ervoor dat je de informal investor iets te bieden hebt.
Anders dan de bank participeert een informal investor in het eigen vermogen van de onderneming. Het is dus risicodragend kapitaal, en daar wil hij iets voor terug. In veel gevallen neemt de investeerder – al dan niet samen met anderen – een aanmerkelijk belang (minimaal 5%) in het bedrijf. Als het om rendementseisen gaat, leert de ervaring dat informal investors meestal realistischer en flexibeler zijn dan investeringsfondsen, die immers voor hun deelnemers de geprognosticeerde rendementen moeten waarmaken. Wel zullen informal investors bij tegenvallende rendementen wellicht aanvullende maatregelen eisen om de winstgevendheid op te krikken.
Bron: Ernst & Young Magazine
